Skip links

Dag tegen Homofobie, Bifobie en Transfobie

Op de dag tegen Homofobie, Bifobie en Transfobie vieren wij de diversiteit en maken we mensen bewust van de internationale mensenrechten van lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender en intersekse mensen.

Door: Yasmien Muradin

Mensenrechtenschendingen

Overal ter wereld zijn LHBTI’s het slachtoffer van mensenrechtenschendingen. Daarom is het thema van dit jaar, ‘Breaking the Silence’, belangrijker dan ooit. LHBTI’s worden in hun dagelijks leven nog steeds met grote uitdagingen geconfronteerd. Nu 69 landen relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht nog steeds criminaliseren, leven miljoenen lesbiennes, homoseksuelen en biseksuele mensen in angst om te zijn wie ze zijn en te laten zien van wie ze houden. Transgenders worden in ten minste 26 landen gestraft en ervaren wereldwijd ongekend geweld. Volgens Amnesty International hebben LHBTI’s dagelijks te maken met deze mensenrechtenschendingen:

  • LHBTI’s kunnen door de staat ter dood gebracht worden
  • Ze krijgen geregeld moeilijk toegang tot de arbeidsmarkt, een woning of zorg
  • Ze kunnen de voogdij over hun kinderen kwijtraken
  • Soms wordt LHBTI’s asiel geweigerd
  • In gevangenschap zijn ze vaak het slachtoffer van verkrachting en andere vormen van marteling
  • In tal van landen worden LHBTI’s bedreigd omdat ze actievoeren voor hun rechten.

Opluchting

Lisa de Graaf is de Deelnemerscoördinator bij Nederland Maakt Impact. Zij deelt met ons haar verhaal over uit de kast komen en wat ertoe heeft geleid dat zij er uiteindelijk 5 jaar over heeft gedaan om te vertellen wie zij echt was.

‘Ik mag van geluk spreken dat ik nog nooit écht een slechte ervaring heb gehad als het gaat om mijn seksualiteit. Toch heeft homofobie mij beïnvloed in mijn proces om “uit de kast te komen”. Op mijn veertiende was ik er al vrij zeker van dat ik niet alleen op mannen, maar óók op vrouwen viel.  Omdat ik zelf nog niet zo goed wist hoe ik hiermee om moest gaan, heb ik er jaren over gedaan om dit te accepteren. Het kan zijn dat ik dit mezelf heb wijs gemaakt, maar voor mijn gevoel was er destijds (ongeveer 10 jaar geleden) minder ruimte om te praten over je seksualiteit dan nu. Ik was er 99 procent, net geen 100 procent, zeker van dat het mijn familie en vrienden niet uit zou maken als ik uit de kast zou komen.  Het was die ene procent dat ervoor heeft gezorgd dat ik er zo’n 5 jaar over deed om te vertellen wie ik echt was. De angst voor homofobie, de slechte ervaringen van anderen en de gedachte aan hoe iedereen erop zou reageren speelden hier een grote rol bij. Uiteindelijk bleek dat die 99 procent al die tijd gelijk had en dat mijn omgeving er gewoon positief over was. Mijn vriendinnen kon het echt niks schelen, zo weinig dat ze zich zelfs afvroegen hoe het mogelijk was dat ik had kunnen denken dat zij mij niet zouden accepteren. Ik moet erom lachen als ik denk aan hoe weinig ik eigenlijk te klagen had en hoeveel geluk ik heb gehad, omdat er zoveel anderen zijn die deze goede ervaring niet kunnen delen. Toch hoop ik dat ik ergens met mijn verhaal mensen kan helpen om zich over die laatste twijfels heen te zetten, want ik zal je vertellen: de opluchting is niet te beschrijven.’

 

Wel of niet tolerant

Over het algemeen is Nederland positief over de LHBTI’s en komen verhalen als die van Lisa steeds vaker voor. Het Pride Amsterdam festival is met 100.000 bezoekers per jaar een van de meest bezochte evenementen van Nederland, een homoseksuele docent voor de klas is heel normaal en in televisieprogramma’s komen LHBTI’s steeds vaker voor. Je zou kunnen zeggen dat de ondergrens in tolerantie wel is bereikt. Toch speelt dit zich in de realiteit vaak anders uit, want hoe kan het anders dat er nog volop wordt gediscrimineerd tegen de LHBTI’s? Door het gebruiken van LHBTI benamingen als scheldwoord en het verbaal -en fysiek geweld bij het zichtbaar tonen van publieke affecties tussen LHBTI’s blijkt dat de lankmoedigheid ver te zoeken is.

Doorbreken van de stilte

We moeten de stilte doorbreken als het gaat om het stigma en de discriminatie die LHBTI’s ervaren. Laten we op deze dag onze stem verheffen en onze inspanningen opnieuw inzetten om de menselijke waardigheid centraal te stellen in alles wat we doen, en om een meer rechtvaardige en inclusieve samenlevingen op te bouwen.

 

X